Wednesday, 11 April 2018

அரசியல் ஒன்றும் விளையாட்டல்ல

முதலாம் உலகப்போர் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த காலக்கட்டத்தில், ஜெர்மனி நாட்டின் பெர்லின் நகரில் நிகழவிருந்த 1916ஆம் ஆண்டுக்கான ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நிறுத்தப்பட்டன. அதற்கு உலக நாடுகளின் தரப்பில் கூறப்பட்ட காரணம் நிதி பற்றாகுறையும், அடிப்படை கட்டமைப்புகள், வசதிகள் மற்றும் வளங்களுக்கான பற்றாக்குறையும் தான். நவீன ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் வரலாற்றில், ஒரு நிகழ்வு தடைபெற்றது, அதுவே முதல் முறையாகும். ஆனால் ஒரே முறையல்ல. ஏனென்றால், அந்த நிலை, இரண்டாம் உலகப்போரிலும் தொடர்ந்தது. ஆனால் இந்த முறை, நான்கு ஒலிம்பிக் போட்டிகள் தடைபட்டன.


கடந்த 1924ஆம் ஆண்டு முதல் குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகளும்(Winter Olympics) நடைபெற்று வருகின்றன. அதனால், இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெற்ற 1939ஆம் ஆண்டு முதல் 1945 ஆண்டு வரை உள்ள இடைப்பட்ட காலத்தில் நடக்கவிருந்த 1940 மற்றும் 1944ஆம் ஆண்டுகளுக்கான, இரண்டு கோடைக்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகளும், இரண்டு குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகளும் தடைபட்டன. இதற்கும் அதே காரணம் தான் கூறப்பட்டது. போரில் முதலீடு செய்வதில் தீவிரம் காட்டிய உலக நாடுகளுக்கு, ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்கு தம் வீரர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதற்கான வசதிகளிலும், அவர்களின் போக்குவரத்து, பாதுகாப்பு மற்றும் பயிற்சிக்கான வசதிகளிலும் முதலீடு செய்வதில் சிக்கல் இருந்தது. காரணம், நிதி மற்றும் வளப்பற்றாகுறை.

ஒலிம்பிக் போட்டிகளானது உலக நாடுகளின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தத்தம் விளையட்டு அமைப்புகள் அனைத்தும் இணைந்து, சர்வதேச ஒலிம்பிக் சங்கத்துடன் சேர்ந்து நடத்தும் ஒரு பன்னாட்டு, விளையாட்டு விழா என்பது நாம் அறிந்ததே. அதனால், இக்கட்டான காலக்கட்டங்களில் போட்டிகளை நிறுத்தமுடிந்தது. அதற்கு வீரர்களின் தரப்பிலும் பெரும் ஆதரவு இருந்தது.

இதற்கு மேலும் ஒரு உதாரணம், 1936ஆம் ஆண்டு திட்டமிடப்பட்ட மக்களின் ஒலிம்பிக் போட்டிகள்(People's Olympiad). அடால்ப் ஹிட்லரின் நாசி ஜெர்மனி தான் 1936க்கான ஒலிம்பிக் போட்டிகளை நடத்தியது. அந்தப் போட்டிகளை ஹிட்லர் நடத்துவதற்கான முகாமையான கரணமே நாசிக்களின் பலத்தையும் அதிகாரத்தையும் நிலைநாட்டத்தான். அதனாலேயே, அதை எதிர்த்து ஸ்பெயின் நாட்டின் காட்டலோனியா பகுதியின் தலைநகரமான பார்சிலோனாவில் நடத்துவதென முடிவெடுக்கப்பட்ட ஒரு பன்னாட்டு விளையாட்டுப்போட்டி தான் இந்த மக்களின் ஒலிம்பிக். அதற்கு பல உலக நாடுகளின் வீரர்களும், சோவித் ஒன்றியத்தின் ஜோசப் ஸ்டாலின் போன்ற பெரும் தலைவர்களும் ஆதரவு தந்தனர். ஆனால், காட்டலோனியாவில் மூண்ட தனிக் காட்டலோனியா கோரிய மக்கள் புரட்சியினால்(Spanish Civil War 1936) அந்த மக்கள் ஒலிம்பிக் போட்டிகளும் தடைபட்டது. இதற்கும் வீரர்களிடையே பெரும் ஆதரவு இருந்தது. காரணம் அது மக்களின் வாழ்வாதாரச் சிக்கல்.

காட்டலோனியாவில், இப்படிப்பட்டச் சூழல் இன்று வரை தொடர்கிறது. அண்மையில் பார்சிலோனாவில் நடைபெற்ற, ஒரு கால்பந்துப் போட்டியைக் காண காட்டலோனிய மக்கள் யாரும் செல்லப்போவதில்லை என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. தங்கள் வாழ்வாதாரம் மற்றும் உரிமைப் பிரச்சினையின் ஆழத்தையும், தங்கள் இனத்தின் மீது உண்மையான பற்றும் கொண்ட காட்டலோனிய மக்கள், அதை நடத்தியும் காட்டினர், ஒருவர் கூட செல்லவில்லை. பார்சிலோனா நகரத்தின் கால்பந்து அணிமீது காட்டலோனியா மற்றும் ஸ்பெயின் மக்கள் வைத்திருக்கும் பற்றும், அன்பும், ஆதரவும் உலகறிந்தது. அந்த அணி கால்பந்து ரசிகர்களிடையே உலக அளவில் புகழ்பெற்றதென்பது மட்டுமல்லாமல், என்னைப் போன்று கால்பந்து பற்றி அறிந்திராதவர்களும் அறிந்திருக்ககூடிய ஒரு சில அணிகளில் பார்சிலோனாவும் ஒன்று எனும் அளவுக்கு புகழ்பெற்றது.

இதில் வியப்பென்னவென்றால், காட்டலோனியா மக்கள் முன்னெடுத்த இந்த போட்டிப் புறக்கணிப்புப் போராட்டத்துக்கு, பார்சிலோனா வீரர்களும் முன்வந்து ஆதரவு தெரிவித்ததுதான். தங்கள் எதிர்காலத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், தடையை மீறி, வீரர்கள் அனைவரும் தாங்கள் அணிந்திருந்த சீருடையில் கருப்புத் துணித்துண்டொன்றை அணிந்திருந்தனர். காட்டலோனியாவின் சிக்கலை மீண்டும் ஒருமுறை உலகுக்கு எடுத்துறைத்ததில் இந்த நிகழ்வுக்கும் ஒரு பெரும் பங்கு இருந்தது. இதற்கு மேலும் வியப்பைச் சேர்த்தது, பார்சிலோனா அணியிலிருந்த நட்சத்திர வீரரான அர்ஜென்டினாவைச் சேர்ந்த லியோனல் மெசியும் ஒரு கருப்புத் துணித்துண்டை அணிந்திருந்தது தான். மெசியின் ஆதரவு, போரட்டக்காரர்களுக்கு மேலும் ஊக்கத்தைக் கொடுத்தது.

இது போன்று இன்னும் பல உலக விளையாட்டு நிகழ்வுகளை மேற்கோள் காட்டலாம். உதாரணத்துக்கு 1939ஆம் ஆண்டு நடக்கவிருந்த நியூசிலாந்து உலக ரக்பீ போட்டிகள் உலக்கப்போரினால் நிறுத்தப்பட்டது, 1963ஆம் ஆண்டு நடக்கவிருந்த தென்கிழக்காசிய தீபகர்ப்பப் போட்டிகள் போதுமான பொருளாதார பலமில்லாமல் தடைபட்டது, 1996ஆம் ஆண்டு நடக்கவிருந்த உலகத் தொடர்(World Series Basketball) கூடைப்பந்துப் போட்டிகள், பொருளாதாரச் சிக்கல், வீரர்களின் போராட்டம் மற்றும் பாதுகாப்பின்மைப் போன்ற காரணங்களால் நடக்காமல் போனது, என பலவற்றைக் கூறலாம். இவையனைத்துக்கும் மக்கள் மற்றும் வீரர்களின் ஆதரவும் இருந்தது.

இதுவரை கூறிய விளையாட்டுகளில் பார்சிலோனாவில் நடைபெற்ற கால்பந்தாட்டப் போட்டிகளைத் தவிர மற்ற அனைத்துமே, உலக நாடுகளின் அரசுகள் நேரடியாகவோ அல்லது அவைகளைச் சார்ந்து இயங்கும் அமைப்புகளோ நடத்தக்கூடியவை. ஆனால், இந்திய ஒன்றியத்தைப் பொருத்த வரை, இங்கிருக்கும், கிரிகெட் வாரியமோ(BCCI), அதன் கீழ் இயங்கும் ஐ.பி.எல்(IPL) நிறுவனமோ அரசின் அங்கமோ, அல்லது அரசைச் சார்ந்தவையோ இல்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், அவை இரண்டுமே தனியார் நிறுவனங்கள்.


இன்று ஐ.பி.எல் போட்டிகளுக்கு தமிழகத்தின் தமிழ்த்தேசிய அமைப்புகள் மற்றும் கட்சிகளிடையே எழுந்திருக்கும் எதிர்ப்பானதை நாம் மேலே கண்ட உதாரணங்களின் அடிப்படையில், மூன்று கோணத்தில் பார்க்கலாம். முதலாவதாக, பொருளாதார மற்றும் அடிப்படை வளங்களுக்கான பற்றாக்குறைச் சிக்கல் எழும்போது ஒலிம்பிக் போட்டிகளை உலக நாடுகள் சேர்ந்து நிறுத்தியதிலிருந்து துவங்குவோம். இன்று, தமிழகத்துக்கு நேர்ந்திருப்பதும் ஒரு அடிப்படை வளத்துக்கான சிக்கல் தான். அது நீர் வளச்சிக்கல். காவிரி நீர் உரிமை மறுக்கப்படும் சிக்கல். எப்படி உலக அளவில் வளப் பற்றாக்குறை நேர்ந்தபோது, பன்னாட்டு அரசுகளும் ஒலிம்பிக்கை நிறுத்தியனவோ, மாநில அளவில் இருக்கும் ஒரு வளப் பற்றாக்குறையைக் கருத்தில் கொண்டு, மாநில அரசு இந்தப் போட்டிகளைத் தடை செய்திருக்க வேண்டும். அதைச் செய்ய இந்த அரசுக்கு ஏன் தயக்கம் என்றே கேட்கத்தோன்றுகிறது. அதுவும் ஒரு தனியார் நிறுவனம் நடத்தும் நிகழ்வைத்தடை செய்யக்கூட தைரியமில்லாத அரசா இது என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

ஒரு புள்ளியியல் படி, ஒரு ஒருநாள் அல்லது இருபது ஓவர் கிரிகெட் போட்டி நடத்த கிட்டத்தட்ட 10 லட்சம் லிட்டர் உப்பற்ற தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. சென்னையில் இந்த முறை நடக்கவிருக்கும் 7 போட்டிகளுக்கும் சேர்த்து 70 லட்சம் லிட்டர் தண்ணீர் அதாவது 0.0024 டி.எம்.சி நீர் தேவைப்படுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். இதைக்கொண்டு ஒரு 10 ஏக்கர் சம்பா பயிர் நிலத்தில் ஒரு நாளுக்கு 10,000 லிட்டர் விகிதத்தில் 70 நாட்கள் வரை நீர்பாய்ச்ச முடியும். அதாவது 120 நாள் சம்பா விளைச்சல் சுழற்சியில் பாதிக்கும் மேல். இந்த நிலையிலிருந்தும் இச்சிக்கலைப்பார்க்க வேண்டியது அவசியம். இத்தனை சிக்கலிருந்தும் அரசு ஏன் போட்டியைத் தடை செய்ய முன்வரவில்லை. ஐ.பி.எல், பன்னாட்டு முதலாளிகளை உள்ளடக்கிய நிறுவனம் என்பதாலா?

சென்னையில் தமிழ்த்தேசிய அமைப்புகள் போராட்டத்தைத் துவங்கியவுடன் ஐ.பி.எல் தலைவர் ராஜிவ் சுக்லா, இந்திய உள்துறைச் செயலாளரைச் சந்தித்து, போட்டிக்குப் பாதுகாப்பு கோருகிறார். சந்திப்புக்குப் பின் சில நிமிடங்களில் தேசியப் பாதுகாப்புப் படை இங்கே போராட்டக்காரர்கள் மீது வன்முறைத் தொடுக்கிறது. போராட்டகாரர்களை கட்டுக்குள்ளும் கொண்டு வருகிறது. இதே போல் சாமானியர் ஒருவர் இந்நாட்டின் உள் துறைச் செயலரை நினைத்தவுடன் சந்திக்க முடியுமா? ஏன் நம் மாநில அமைச்சர் பெருமக்களாலாவது முடியுமா? ஆனால், உண்மையில் முதலமைச்சரால் கூட முடியாதென்பதுதான் உண்மை. காரணம், ஐ.பி.எல், பன்னாட்டு முதலாளிகளின் பணத்தையும், அறியாமையிலிருக்கும் கிரிக்கெட் ரசிகர்களின் அரசியல் பார்வையற்ற அறிவின்மையையும் முதலீடாகக் கொண்டு நடக்கும் ஒரு விளையாட்டுப்போட்டி. அதன் முதலாளியால், அரசு இயந்திரத்தில் எந்த காரியத்தையும் எளிதில் நகர்த்தமுடியும். அதனால், அரசு அதை தடை செய்ய முன் வராது.

அடுத்த படியாக வீரர்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை தெரிவித்திருக்கலாமே என்ற கேள்வியைக் கேட்கலாம். ஆனால், அவர்கள் என்றோ ஏலம் போய் விட்டனர். அதனால், அவர்களால் கண்டிப்பாக போட்டிகளைப் புறக்கணிக்க முடியாது. ஆனால், ஒரு கருப்புத்துண்டுத் துணியைக்கூடவா, அணிந்திருக்க முடியாது? காட்டலோனியாவுக்காக அர்ஜென்டினாவின் மெசி ஆதரவு தரும்போது, தமிழகத்துகாக ஏன் ஐ.பி.எல் வீரர்கள் செய்யக் கூடாது? தோனி, பிராவோ, ஹர்ப்பஜன், போன்று, காவிரிச் சிக்கலைப்பற்றி அறிந்திராத அல்லது கவலைக் கொள்ளாத வீரர்களை விட்டுவிடுங்கள். ஆனால் மானத்தமிழன் என்று கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் மார்த்தாட்டிக்கொள்ளும் தினேஷ் கார்த்திக், மற்றும் சென்னை அணியில் இருக்கும் பல தமிழக வீரர்களும் கூட முன்வரவில்லையென்றால் அவர்களுக்கு இனப்பற்றில்லை என்றுதனே கூறவேண்டும்.

ஆனால் அப்படியில்லை. உண்மையில் அவர்கள் இந்தப் போராட்டத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க வேண்டும் என நினைத்தாலும் அவர்களால் அது முடியாது. காரணம், அதே ஐ.பி.எல்லின் முதலாளிகள் தான். அவர்களை இன்று எதிர்த்தால், நாளை இந்திய அணியில் இடம் பெறமுடியாத சூழல் கூட ஏற்படலாம். அதுதான் முதலாளித்துவம். அதனால், வீரர்களும் முன் வரமாட்டனர்.

மூன்றாவதாக சென்னையில் ஐ.பி.எல் பார்க்க மைதானத்துக்குச் சென்ற ரசிகர்கள். "இங்கே ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு சொந்த நிலைப்பாடு இருக்கும். உங்கள் நிலைப்பாட்டிலேயே அனைவரும் இயங்கவேண்டும் என நினைப்பது கருத்துத் திணிப்பு," என்பதே போராட்டக்காரர்களிடம் ரசிகர்கள் கூறும் முதல் காரணம். இரண்டாவதாக, அரசியலையும், விளையாட்டையும் ஏன் சேர்த்துப்பார்க்க வேண்டும் என்பது. இப்படிப்பட்ட முதிர்ச்சியற்ற வாதங்களே பல ரசிகர்களிடம் காணப்படுகிறது.

முதலில், ஒன்றை நாம், விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும். நிலைப்பாடு என்பது, ஒருவரின் தனிப்பட்ட கருத்து. அது அரசியல், திரைப்படம், கிரிக்கெட் போன்று வெவ்வேறு தளங்களில் மாறுபடலாம். விஜயா? அஜித்தா? அல்லது, தோனியா? கோலியா? என்று வருவதற்குப் பெயர் தான் நிலைப்பாடு. ஆனால், காவிரிச் சிக்கலிலோ, கூடங்குளச் சிக்கலிலோ, மக்கள் எடுக்க வேண்டியது உரிமை மீட்புப் போராட்டம். அங்கே இரட்டை நிலைப்பாடென்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. அதனால் தான் காட்டலோனியாவின் அந்த கால்பந்து மைதானம் ஒட்டுமொத்த ரசிகர்களாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டது. (கீழே படத்தில். காலியாகவுள்ள பார்சிலோனா மைதானத்தில் போட்டி நடக்கிறது)



இங்கே கிரிக்கெட்டா? காவிரியா? என்ற விவாதத்தில் காவிரி மட்டுமே ஒற்றை நிலைப்பாடு. கிரிக்கெட் என்றால், அது துரோகம். அப்படியென்றால், இன்று மைதானத்துக்குச் சென்று போட்டியைக் கண்ட அனைத்துத் தமிழர்களுமே துரோகிகள் தான். ஆனால் அவர்களும் மனமறிந்து இத்துரோகத்தைச் செய்யவில்லை. மாறாக, செய்யவைக்கப்படுகின்றனர். ஐ.பி.எலுக்குப்பின் ஒளிந்திருக்கும் அரசியலை அறியாமல், 'அரசியல் வேறு விளையாட்டு வேறு' என்று தொலைக்கட்சிகளுக்குப் பேட்டி கொடுப்பவர்கள், இந்த ஐ.பி.எலின் இயங்கியலால் அப்படி நம்பவைக்கப்படுகிறார்கள்.

காங்கிரஸ் ஆட்சி இருந்த வரை சோனியா காந்தியின் மருமகன் ராபர்ட் வதேராவின் டி.எல்.எப்(DLF) நிறுவனம் வழங்கி வந்த ஐ.பி.எல், பா.ஜ.க ஆட்சிக்குப் பின் பெப்சி, வீவோ, என்று பன்னாட்டு நிறுவனங்களால் வழங்கப்படுகிறது என்றால், ஐ.பி.எலில் அரசியல் இல்லாமலா இருக்கும். இது நமக்கு தெரியும் வெளிப்படையான சான்று. தெரியாதவை பல.

ஆனால் ரசிகர்கள், இதைப்பற்றி எல்லாம் சிந்திக்காமல் பார்த்துக்கொள்வதற்காகத்தான் தோனி, கோலி, சச்சின் போன்ற முன்னணி வீரர்களைக் கொண்டு இப்போட்டியைப் பிரபலப் படுத்துகிறார்கள். ஏன் மாநில அளவு வீரர்களுக்கு அவ்வளவு முகாமைத்துவம் கொடுக்கப்படுவதில்லை என்று ரசிகர்களைச் சிந்திக்க விடவும் மாட்டார்கள். அது மட்டுமில்லாமல், விசில் போடு முதல், டியர் சி.எஸ்.கே வரை அனைத்தயும் ரசிகர்களின் உணர்வறிந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திணிக்கிறார்கள். ஹர்பஜனையும் இம்ரான் தாஹிரையும் தமிழில் டிவீட் போட வைத்து கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள். இது எல்லாமே அரசியல் தான். இதைப் புரிந்துகொள்ளவிடாது திசைத்திருப்பப்பட்ட ரசிகர்களும் போட்டியைக் காண்பதைப் புறக்கணிக்க முன்வர மாட்டர்கள்.

இப்படி அரசு, வீரர்கள், ரசிகர்கள் என்று எந்தத் தரப்பும் ஆதரவு தராத போது, யார்தான் போராட முன் வருவர்? அப்படி இன்று வந்தவர்கள் தான், எஞ்சியுள்ள, இனப்பற்று கொண்ட தமிழ்த்தேசியவாதிகள். அவர்கள் இன்று ஒருநாள் சாலையை வழிமறித்து பொது வாழ்வுக்கு பங்கம் விளைவித்திருக்கலாம். இன்று ஒரு நாள் மட்டும் மைதானத்துக்குள் சென்ற ரசிகர்களை தடுத்து அடித்திருக்கலாம். அவர்கள் இன்று ஒரு நாள் மட்டும் மஞ்சள் ஆடையை தீயிலிட்டு கொளுத்தியிருக்கலாம். ஆனால், அவர்களுக்குத் தெரியும், இவையனைத்தும் ஒரு நாள் வலிதான், ஆனால் காவிரி உரிமை மறுப்பென்பது பின்வரப்போகும் பல தலைமுறைகளுக்கான வலி என்று.

மைதானத்தில் ஏறியப்பட்ட செருப்பை டூப்பிளஸிஸ் கையிலெடுத்துக் கொண்டு நிற்கும் புகைப்படத்தைக் காட்டி உலகம் உங்களிடம் விளக்கம் கேட்கலாம். அது உங்களுக்கு இன்று தலைகுனிவாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், தேசிய ஊடகங்கள் கூட பேசத்தவறிய காவிரிச் சிக்கலை டூப்பிளஸிஸ் உலக ஊடகங்களிடம் கொண்டு சேர்த்திருக்கிறார் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். அது வீரர்களை நோக்கி எறியப்பட்ட செருப்பல்ல, கிரிகெட்டை எதிர்த்து எறியப்பட்ட செருப்பல்ல, புஷைப்போல, முஷரப்பைப் போல யாரையும் இழிவு படுத்த எறியப்பட்ட செருப்பல்ல. ஆனால், அது காவிரிச் சிக்கலை உலகின் கவனத்துக்கு இட்டுச்செல்ல எறியப்பட்ட செருப்பு, உலகின் மூத்த இனம் தன் அழிவைத் தானே முன் வரிசையிலிருந்து ஒரு கிரிகெட் மைதானத்தில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறதென்ற செய்தியை உலகுக்கு உணர்த்திய செருப்பு. அது தலைகுனிவுக்கான செருப்பல்ல. தலையில் தூக்கிக் வைத்துக் கொண்டாட வேண்டிய செருப்பு.

இங்கிருக்கும் கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் இப்போதாவது விழித்துக்கொள்வது நல்லது. நம் முன், காட்டலோனியாவும், ஒலிம்பிக் போட்டிகளும் உதாரணமாக உலாவிக்கொண்டிருகின்றன. அங்கு நேர்ந்ததுபோல் அரசோ, வீரர்களோ ஆதரவு தரவில்லையென்றாலும், கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் நினைத்தால், கண்டிப்பாக இச்சிக்கல் வீரியமடையும், உலகைச் சென்றடையும். உங்கள் நேரம் தான் அவர்களின் வருவாய். ஒரு முறை ஐ.பி.எலைப் புறக்கணித்துப் பாருங்கள், அப்போது உணர்வீர்கள், இங்கே நடக்கும் அரசியல் ஒன்றும் விளையாட்டல்ல, ஆனால், இந்த விளையாட்டில் கண்டிப்பாக அரசியல் இருக்கிறது என்று.

- சந்தோஷ் மாதேவன்,
சென்னை, ஏப்ரல் 11, 2018.